سه ویژگی مدیرعامل‌های استثنایی

blank

مدیرعاملان جدید هنگام جمع‌آوری تیم مدیریتی و ایجاد یک جهت‌گیری استراتژیک در محیط پویا و بی‌ثبات امروزی با چالش‌های فراوانی مواجه می‌شوند. برای ارائه بعضی رهنمودها جهت گذار از وضعیت کنونی و ایجاد رویکردی جدید در مدیر عامل ها، در این مقاله به ویژگی‌هایی اشاره شده است که در مدیران استثنایی دیده می‌شود. شرکت مشاوره مک کنزی در تحقیقات خود ۶۰۰ مدیرعاملی که در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ در لیست شرکت‌های S&P 500 بودند را بررسی کرده و بر همین اساس نتایجی را ارائه داده است که ویژگی‌های لازم برای موفقیت مدیران عامل را نشان می‌دهد. تمرکز این مقاله بر ۵ درصد از مدیران اجرایی است که بازده سهامداران را بیش از ۵۰۰ درصد افزایش داده‌اند. این گروه با تمامی اعضای نمونه و عملکرد مدیران عامل همتایشان مقایسه می‌شوند.

مدیرعاملان استثنایی شامل تعدادی از رهبرانی می‌شوند که به واسطه مدیریت بی‌نظیرشان در شرایطی غیرمعمول، عملکردی قابل‌توجه را به نمایش گذاشته‌اند. مثلاً، مدیرعاملی که شرکت را از ورشکستگی نجات می‌دهد و از طریق مجموعه‌ای از اقدامات، مجدداً شرکت را به بازار سهام می‌رساند و در این راه نیز موفق عمل می‌کند. این موضوع همچنین شامل مدیرانی می‌شود که توانسته‌اند در سال‌های سال در هر شرایط صنعتی و اقتصادی، بالاترین درآمد را از طریق اقدامات استراتژیک و نظم عملیاتی برای شرکت رقم بزنند. به‌طورکلی مدیران استثنایی ممکن است در هر صنعتی باشند، ممکن است در شرکت‌هایی با اندازه متفاوت از لیست S&P 500 ظاهر شوند و البته در شرکت‌هایی با نقاط ضعف و عملکرد پایین بیشتر حضور دارند. بر اساس نتایج تحقیقات مک کنزی به سه درسی اشاره می‌شود که از مطالعه دقیق این رهبران استثنایی به وجود آمده است و موفقیت مدیران عامل را مشخص می کند.

مرز فعالیت مدیرعاملان خارجی:

در تحقیقات قبلی شرکت مشاوره مک کنزی نشان داده شد که به طور متوسط، مدیران اجرایی که از خارج از سازمان منصوب می‌شوند، تمایل دارند تا اهرم‌های استراتژیک بیشتری را نسبت به مدیرعاملان داخلی استفاده کنند و از همتایان داخلی‌شان در طول دوران مدیریتی بهتر عمل می‌کنند. تحقیقات در مورد مدیر عامل های استثنایی و موفقیت مدیران عامل این نتیجه را تقویت کرد: نتیجه به دست آمده این بود که مدیران اجرایی استثنایی دو برابر بیشتر از خارج از سازمان آمده بودند و تقریباً با احتمال ۵/۱ برابر سازمان‌ها درخواست بیشتری برای استخدام مدیران عامل از خارج از سازمان دارند (برای دیدن شکل در ابعاد بزرگ روی آن کلیک کنید).

مدیر عامل

با این حال، ۵۵ درصد از مدیران استثنایی، از داخل سازمان منصوب شده‌اند. واضح است که افراد می‌توانند رشد کرده و نتایج برجسته‌ای کسب کنند. غالباً انجام این کار به معنای رشد یک دیدگاه بیرونی است تا چالش فرهنگ شرکت را با عینیت بیشتری بررسی کرده و کمک کند تا سازمان بتواند بر سستی و سکون گاه به گاه خود غلبه نماید.

اقدامات استراتژیک:

یافته‌ها بینش‌های بیشتری را در مورد اینکه چگونه مدیر عامل ها ممکن است چشم‌انداز روشنی برای عملیات و اقدامات خود داشته باشند، ارائه داد. به‌طورکلی نتایج تحقیقات مک کنزی نشان داد که مدیران عاملی که به شرکت‌هایی با عملکرد پایین وارد شده بودند، بیش‌ترین منفعت را از مزایای اقدامات استراتژیک کسب کردند. اگرچه الزاماً همه مدیر عامل‌ های استثنایی به شرکت‌هایی با عملکرد ضعیف وارد نمی‌شوند اما به هر حال آمار نشان می‌دهد که مدیرعاملان استثنایی در مقایسه با مدیرعاملان داخلی با احتمال بیشتری (حدود ۶۰ درصد) مسائل مربوط به بررسی‌های استراتژیک را در طی دو سال اول فعالیت خود مدنظر قرار می‌دهند.  (برای دیدن شکل ۲ در ایعاد بزرگ روی آن کلیک کنید).

بر اساس بررسی عملکرد گذشته و همچنین پتانسیل عملکرد آینده شرکت‌های مورد بررسی تحقیقات مک کنزی، مشخص شد که گروه مدیران عامل استثنایی نسبت به دیگر مدیران بیشتر جسورانه عمل می‌کنند و نسبت به میانگین، تعداد اقدامات استراتژیک بیشتری را در سال اول فعالیت خود انجام می‌دهند. به‌طورمعمول تغییر جهت‌گیری استراتژیک نیاز به صرف منابع دارد که این موضوع با رویکرد کاهش هزینه‌ها در بخش‌های کم‌اهمیت سازمان نمود پیدا می‌کند. مطالعات قبلی نشان داده است که برنامه‌های کاهش هزینه توسط بیشتر مدیران مورد توجه قرار می‌گیرد اما مدیرعاملان استثنایی، ابتکار عمل بیشتری در این حوزه نشان می‌دهند و لذا بیش از دیگران برای تدوین استراتژی پیرامون این موضوع اهمیت قائل می‌شوند.

مدیر عامل

تعادل سازمانی:

به نظر می‌رسد بازطراحی سازمان بخش مهمی از ابزارهای لازم جهت ارتقای عملکرد سازمانی است. به علاوه این موضوع برای مدیران عاملی که به شرکت‌هایی با عملکرد ضعیف وارد می‌شوند بسیار مهم است. مدیران عامل استثنایی در نمونه این مقاله، کمتر از مدیرعاملان دیگر تمایل به بازطراحی سازمانی یا تغییر وضعیت مدیریتی دارند. این قضیه می‌تواند نوعی بازی استراتژیک باشد: آن‌ها ممکن است شرکت‌هایی با عملکرد بالا را به ارث برده باشند (که ممکن است توسط بازطراحی مجدد آسیب ببینند) یا اینکه اقدامات استراتژیک را اولویت‌بندی کرده‌اند زیرا تعداد زیادی از ابتکارات استراتژیک وجود دارد که می‌توانند در کوتاه مدت و یا در شرایط فعلی سازمان موجب تغییر و تحول آن شوند. در واقع تا زمانی که گروه مدیران استثنایی بیشتر شامل مدیرانی شود که از بیرون سازمان منصوب شده‌اند، بیشتر به دنبال بازنگری‌های اساسی استراتژیک هستند. این داده‌ها نشان می‌دهد که ترتیب اولویتی ابتکارات با تغییرات ساختاری دنباله‌رو تغییرات و ملاحظات استراتژیک سازمان است.

مدیر عامل

همه مدیران اجرایی نمی‌توانند استثنایی عمل کنند. با این حال برای هر مدیرعاملی که در حال عبور از وضعیت گذار است، بررسی چنین ویژگی‌هایی بسیار مؤثر خواهد بود. وجود یک ذهنیت نسبت به محیط بیرونی از همه چیز بهتر است. وجود چنین ذهنیتی بینش بی‌طرفانه‌ای برای رسیدن به اهداف ارائه می‌دهد. به همین ترتیب، سرمایه‌گذاری در یک بازنگری استراتژیک قوی، چشم‌انداز محکمی برای ایجاد جهت‌گیری استراتژیک فراهم می‌کند. در ضمن، بررسی و تمرکز بر زمینه‌های سازمانی، به سرعت و گستردگی تغییرات کمک می‌کند. بررسی ویژگی‌های موفقیت مدیران عامل موجب می‌شود تا افراد پتانسیل لازم برای تاثیرگذاری را داشته باشند.

مترجم: مارال مختارزاده

منبع: mckinsey

کتاب‌ها و دوره‌های آموزشی پیشنهادی

مقالات مرتبط

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *